مرد آن را به یکى از بقالى های شهر مى‌فروخت و در مقابل اجناسی را که لازم داشت برای خانه اش می‌خرید.
روزى مرد بقال به وزن کره‌ها شک کرد و تصمیم گرفت آن ها را وزن کند. هنگامى که آن ها را وزن کرد، وزن هر کره ۹۰۰ گرم بود.
او از دست مرد فقیر عصبانى شد و روز بعد به مرد فقیر گفت: دیگر از تو کره نمى خرم، تو کره را به عنوان یک کیلو به من مى‌فروختى در حالى که وزن آن ۹۰۰ گرم است.
مرد فقیر ناراحت شد، سرش را پایین انداخت و گفت: ما ترازویی نداریم. ماه‌ها قبل، یک کیلو شکر از شما خریدیم و آن یک کیلو شکر را به عنوان وزنه قرار مى‌دادیم...

نتیجه اخلاقی:
از هر دست بدهی، از همان دست می‌گیری


امضا:

امام علی نقی(ع)

اگـر پنـد خـردمندان به شیرینی نیامـوزی

فلک آن پند را روزی، به تلخی ات بیاموزد